Migrena a napięciowy ból głowy: Kompendium wiedzy
Bóle głowy stanowią jedno z najczęstszych wyzwań współczesnej medycyny, dotykając miliardów ludzi na całym świecie. Według statystyk Global Burden of Disease Study, bóle głowy są trzecią najczęstszą przyczyną niepełnosprawności na świecie. W gąszczu diagnoz dwa typy wysuwają się na niechlubne prowadzenie: migrena oraz napięciowy ból głowy (TTH – tension-type headache). Choć w powszechnej świadomości terminy te bywają używane zamiennie, z neurologicznego punktu widzenia są to dwa odrębne wszechświaty, różniące się etiologią, przebiegiem klinicznym i odpowiedzią na leczenie.
W niniejszym, obszernym opracowaniu przyjrzymy się szczegółowo obu jednostkom chorobowym, opierając się na najnowszych doniesieniach z zakresu neurobiologii i medycyny klinicznej.
Epidemiologia: Skala Problemu
Zanim zgłębimy mechanizmy biologiczne, warto zrozumieć skalę zjawiska.
- Napięciowy Ból Głowy (TTH): Jest to absolutnie najczęstszy typ bólu głowy. Szacuje się, że w ciągu życia doświadczy go od 30% do 78% populacji. TTH jest chorobą demokratyczną – dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn, choć z lekką przewagą u pań (stosunek 5:4).
- Migrena: Dotyczy około 12-15% populacji ogólnej. Tutaj dysproporcja płci jest uderzająca – kobiety chorują 3 razy częściej niż mężczyźni, co wiąże się ściśle z gospodarką hormonalną. Migrena najczęściej uderza w osoby w wieku produkcyjnym (25-55 lat).
Anatomia Bólu: Jak Odróżnić Wroga?
Prawidłowa diagnoza to klucz do skutecznej terapii. Choć istnieją przypadki “mieszane”, klasyczne obrazy kliniczne są odmienne.
Obraz Kliniczny Migreny
Migrenę można przyrównać do burzy elektrycznej w mózgu. Ból jest tylko jednym z elementów złożonego zespołu objawów.
- Lokalizacja: Zazwyczaj jednostronna (ok. 60% przypadków), często w okolicy skroni, oka lub czoła. Ból może jednak “wędrować” lub obejmować całą głowę.
- Charakter: Pulsujący, tętniący, świdrujący. Pacjenci często opisują to jako “bicie serca w głowie”.
- Natężenie: Umiarkowane do silnego. Ból często wyklucza z codziennego funkcjonowania (“kładzie do łóżka”).
- Wpływ aktywności: Typowe jest nasilanie się bólu podczas rutynowej aktywności fizycznej, takiej jak wchodzenie po schodach, schylanie się czy szybki marsz.
- Objawy towarzyszące: To one często definiują migrenę. Należą do nich:
- Nudności i wymioty (ponad 70% pacjentów).
- Fotofobia: Nadwrażliwość na światło.
- Fonofobia: Nadwrażliwość na dźwięki.
- Osmofobia: Wstręt do zapachów (np. perfum, jedzenia).
- Allodynia skórna: Ból przy dotyku włosów czy skóry twarzy.
Obraz Kliniczny Napięciowego Bólu Głowy (TTH)
TTH jest często opisywany jako “zwykły” ból głowy, ale dla osób z postacią przewlekłą jest to codzienna udręka.
- Lokalizacja: Obustronna. Pacjenci wskazują na czoło, skronie lub potylicę.
- Charakter: Uciskowy, gniotący, tępy. Klasyczne opisy to “obręcz ściskająca głowę”, “ciasna czapka” lub “ciężar na czubku głowy”.
- Natężenie: Łagodne do umiarkowanego. Rzadko uniemożliwia wykonywanie czynności, choć może je utrudniać.
- Wpływ aktywności: Ból NIE nasila się przy wysiłku fizycznym. Spacer czy lekki trening mogą wręcz przynieść ulgę.
- Objawy towarzyszące: Brak nudności (lub bardzo łagodne). Może wystąpić łagodna fotofobia LUB fonofobia, ale nigdy obie naraz (co jest kluczowym kryterium różnicującym w klasyfikacji ICHD-3).
Patofizjologia: Co Dzieje Się “Pod Maską”?
Migrena: Choroba Mózgu, Nie Naczyń
Przez dekady uważano, że migrena to wynik rozszerzenia naczyń krwionośnych. Dziś wiemy, że to wtórny objaw. Migrena to pierwotna choroba mózgu, związana z dysfunkcją kanałów jonowych neuronów i nadwrażliwością pnia mózgu.
Kluczowe mechanizmy to:
- Depresja Korowa (CSD): Fala wyładowań elektrycznych przemieszczająca się przez korę mózgową, odpowiedzialna za aurę migrenową.
- Układ Trójdzielno-Naczyniowy: Aktywacja nerwu trójdzielnego prowadzi do uwolnienia neuropeptydów zapalnych (CGRP, Substancja P) wokół naczyń mózgowych. Powoduje to neurogenny stan zapalny. To właśnie ten stan zapalny jest interpretowany przez mózg jako ból.
- Generator Migreny: Badania obrazowe (PET, fMRI) sugerują istnienie “generatora” w pniu mózgu (jądra szwu, miejsce sinawe), który “włącza” atak.
TTH: Od Mięśni do Sensytyzacji
W TTH mechanizm jest inny i zależy od postaci choroby.
- Postać epizodyczna: Tu dominują czynniki obwodowe. Nadmierne napięcie mięśni czepca, skroniowych i mięśni karku (często wynik stresu lub złej pozycji ciała) prowadzi do aktywacji nocyceptorów mięśniowych. Niedokrwienie napiętych mięśni uwalnia substancje drażniące nerwy.
- Postać przewlekła: Tu do gry wchodzi sensytyzacja ośrodkowa. Podobnie jak w migrenie, neurony w rdzeniu kręgowym i pniu mózgu stają się nadwrażliwe. Ból staje się niezależny od pierwotnego bodźca mięśniowego. Pacjenci z chronicznym TTH mają obniżony próg bólu w całym ciele, nie tylko w głowie.
Diagnostyka Różnicowa
Lekarze posługują się kryteriami ICHD-3 (International Classification of Headache Disorders). Kluczowe jest wykluczenie tzw. bólów wtórnych (np. guz mózgu, krwotok, zapalenie tętnic), szczególnie jeśli pojawiają się “czerwone flagi” (nagły początek, wiek >50 lat, objawy neurologiczne).
Warto wspomnieć o koncepcji “Continuum Bólu Głowy”. Niektórzy badacze sugerują, że TTH i migrena to dwa krańce tego samego spektrum. Wspólnym mianownikiem jest mechanizm bólu trójdzielnego, a różnicą – stopień genetycznej predyspozycji i zaangażowania układu autonomicznego.
Leczenie: Dwie Różne Drogi
Strategie leczenia tych dwóch schorzeń są diametralnie różne, dlatego poprawna diagnoza jest tak ważna.
Leczenie Migreny:
- Doraźne: NLPZ (naproksen, ibuprofen) w wysokich dawkach na początku ataku. Leki specyficzne: tryptany (sumatryptan, rizatryptan) i nowe gepanty (rimegepant).
- Profilaktyczne: Beta-blokery (propranolol), leki przeciwpadaczkowe (topiramat), antydepresanty trójpierścieniowe, toksyna botulinowa (w migrenie przewlekłej) oraz najnowsze przeciwciała monoklonalne anty-CGRP.
Leczenie TTH:
- Doraźne: Proste leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen, aspiryna). Często skuteczne są połączenia z kofeiną. Uwaga: Tryptany są nieskuteczne w czystym TTH!
- Profilaktyczne: Aamitryptylina (w małych dawkach) jest złotym standardem. Stosuje się też mirtazapinę czy wenlaflaksynę.
- Niefarmakologiczne: Kluczową rolę odgrywa fizjoterapia, masaż, techniki relaksacyjne, biofeedback oraz psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) w celu radzenia sobie ze stresem.
Podsumowanie
Rozróżnienie między migreną a napięciowym bólem głowy jest fundamentalne dla pacjenta. Podczas gdy migrena wymaga często agresywnego leczenia farmakologicznego celowanego w specyficzne receptory, w TTH kluczowe jest holistyczne podejście obejmujące styl życia, ergonomię pracy i zdrowie psychiczne. Niezależnie od diagnozy, życie bez bólu jest możliwe, a współczesna medycyna oferuje coraz skuteczniejsze narzędzia, by ten cel osiągnąć.
Bibliografia i Źródła
- Goadsby PJ, Lipton RB, Ferrari MD. Migraine - current understanding and treatment. N Engl J Med. 2002;346(4):257-270.
- Ashina M. Migraine. N Engl J Med. 2020;383(19):1866-1876.
- Bendtsen L, et al. EFNS guideline on the treatment of tension-type headache - report of an EFNS task force. Eur J Neurol. 2010.
- Headache Classification Committee of the International Headache Society (IHS) The International Classification of Headache Disorders, 3rd edition. Cephalalgia. 2018;38(1):1-211.
- Burstein R, Noseda R, Borsook D. Migraine: multiple processes, complex pathophysiology. J Neurosci. 2015.
